Dojrzałość oceny zdolności innowacyjnych

Model referencyjny zdolności innowacyjnych nie opisuje projektów, lecz trwałe kompetencje. Obejmuje strategię innowacji i jej powiązanie ze strategią przedsiębiorstwa, monitorowanie otoczenia i wykrywanie okazji, generowanie i selekcję pomysłów, finansowanie i zarządzanie portfelem, eksperymentowanie, skalowanie, zaangażowane kompetencje, partnerstwa zewnętrzne oraz pomiar wartości. Każda zdolność jest oceniana na podstawie obserwowalnych praktyk: kto decyduje, według jakich kryteriów, z jaką częstotliwością, z jakimi śladami dokumentacyjnymi.

W praktyce innowacją trudno zarządzać, ponieważ łatwiej ją opowiedzieć niż zmierzyć. Powracające pytania są konkretne. Ile pomysłów, które trafiły do pipeline’u w ubiegłym roku, zostało jawnie zatrzymanych i przez kogo? Kto decyduje o zatrzymaniu projektu i na podstawie jakiego spisanego kryterium? Co dzieje się z zatwierdzonymi prototypami po wyczerpaniu budżetu rozruchowego? Bez odpowiedzi organizacja myli aktywność ze zdolnością: wiele warsztatów, niewiele transferów do działalności operacyjnej.

Warto rozwiać częste nieporozumienie: innowacja nie sprowadza się ani do laboratorium, ani do dedykowanej dyrekcji. Organizacje, które się rozwijają, to te, w których jednostki biznesowe prowadzą część eksperymentów, finansowanie podąża za kamieniami milowymi zamiast za rocznym budżetem, a zatrzymanie projektu jest udokumentowaną decyzją, a nie cichym porzuceniem. Rozwój generatywnej sztucznej inteligencji przesunął zresztą punkt ciężkości: ograniczeniem nie jest już generowanie pomysłów, lecz ich selekcja, wdrożenie produkcyjne i pomiar użycia.

Diagnoza dojrzałości nie stawia pytania o zgodność. Nie chodzi o to, czy praktyka istnieje, lecz na jakim poziomie opanowania się znajduje i jakie konkretne działanie pozwala przejść na wyższy poziom. Zdolność może być obecna w kilku zespołach, nie będąc powtarzalną, wyposażona w narzędzia, nie będąc zarządzaną, zarządzana, nie będąc doskonalona. Pięciopoziomowa skala czyni te różnice czytelnymi, a luka względem celu wyznaczonego przez kierownictwo staje się wycenionym planem działania, a nie samym stwierdzeniem.

W Datamensio ten model referencyjny jest gotowy do użycia i pozostaje Państwa własnością. Sztuczna inteligencja dostosowuje obszary tematyczne, przeformułowuje pytania i precyzuje poziomy zgodnie z Państwa wewnętrznym słownictwem lub tworzy wersję na podstawie Państwa dokumentów: karty innowacji, protokołów komitetu portfelowego, istniejącej siatki selekcji.