Dojrzałość kobotyki i zaawansowanej robotyki

Kobotyka oznacza zastosowania, w których robot dzieli przestrzeń lub zadanie z operatorem, bez pełnej fizycznej bariery. Zaawansowana robotyka dodaje do tego autonomiczne roboty mobilne, wielowariantowe gniazda przeprogramowywane, adaptacyjny chwyt oraz sterowanie wizyjne. Ten obszar nie jest modelem referencyjnym certyfikującym: to zbiór zdolności przemysłowych, technicznych, organizacyjnych i ludzkich. Dojrzałość mierzy się tu zdolnością przejścia od pojedynczego, odizolowanego stanowiska zrobotyzowanego do parku eksploatowanego, utrzymywanego i przekonfigurowywanego przez same zespoły produkcyjne.

W praktyce zarządzanie napotyka proste pytania, rzadko rozstrzygnięte. Kto decyduje, że zadanie nadaje się do robotyzacji, i na jakich kryteriach takt, zmienność i rzeczywisty zysk są oceniane? Ile czasu zajmuje przeprogramowanie gniazda przy zmianie produkowanego wariantu i czy ta operacja jest w zasięgu nastawiacza, czy zarezerwowana dla zewnętrznego integratora? Co dzieje się z kobotem, gdy linia się zmienia: zostaje przekonfigurowany, czy unieruchomiony w oczekiwaniu na decyzję? Rzeczywisty wskaźnik wykorzystania zainstalowanych urządzeń jest często pierwszym brakującym wskaźnikiem.

Powraca częste nieporozumienie: analiza ryzyka gniazda współpracującego nie jest formalnością przy uruchomieniu. Współpraca człowieka z robotem opiera się na granicach prędkości, siły i odległości, które zależą od zadania, narzędzia i manipulowanego elementu. Zmiana chwytaka lub trajektorii zmienia te granice. Dojrzałe organizacje traktują więc ocenę ryzyka jako proces żywy, powiązany z zarządzaniem zmianami, a nie jako dokumentację archiwizowaną po odbiorze instalacji.

Diagnoza dojrzałości odpowiada na inne pytanie niż kontrola zgodności. Kontrola pyta, czy instalacja spełnia wymaganie, tak lub nie. Diagnoza pyta, na jakim poziomie opanowania znajdują się Państwa praktyki, obszar po obszarze, oraz jakie konkretne działania pozwalają przejść na wyższy poziom. Luka między stwierdzonym wynikiem a celem generuje plan działania, który sztuczna inteligencja grupuje w uporządkowaną pod względem priorytetów mapę drogową, czytelną zarówno dla komitetu przemysłowego, jak i dla zarządu.

Model referencyjny jest gotowy do użycia i możliwy do dostosowania. Sztuczna inteligencja dopasowuje obszary tematyczne, pytania i poziomy do Państwa kontekstu, czy to hali produkcji jednostkowej, czy wielkoseryjnej, albo buduje odmianę na podstawie Państwa własnych dokumentów: specyfikacji integracji, wewnętrznych standardów bezpieczeństwa maszyn, doświadczeń z Państwa zakładów.