Dojrzałość w zakresie gotowości do utrzymania predykcyjnego

Gotowość do utrzymania predykcyjnego nie sprowadza się do wyboru algorytmu. Opisuje ona zdolność organizacji przemysłowej do przejścia od utrzymania reaktywnego lub planowego kalendarzowo do utrzymania wywoływanego rzeczywistym stanem urządzenia. Wymaga to instrumentacji aktywów, zbierania i archiwizowania sygnałów, jakości rejestrów urządzeń, identyfikowalności interwencji i awarii, kompetencji w dziedzinie data science oraz reorganizacji zleceń roboczych. Model obejmuje cały ten łańcuch, od czujnika aż po decyzję o planowaniu.

W praktyce zarządzanie niemal zawsze napotyka te same trudności. Czy dane o drganiach lub temperaturze istnieją w wystarczającej głębokości czasowej, by na ich podstawie można było się czegoś nauczyć, czy archiwizacja rozpoczęła się zaledwie sześć miesięcy temu? Czy przeszłe awarie są opisane w systemie CMMS za pomocą użytecznego kodu przyczyny, czy w formie wolnego tekstu? A gdy model sygnalizuje odchylenie, kto decyduje o zatrzymaniu, na jakiej podstawie, i co się dzieje, gdy sygnał dwukrotnie z rzędu okazuje się fałszywy? Trudność rzadko ma charakter techniczny, częściej jest organizacyjna.

Warto rozwiać częste nieporozumienie: utrzymanie warunkowe i utrzymanie predykcyjne to nie to samo. Śledzenie progów na podstawie pomiaru w czasie rzeczywistym należy do pierwszej kategorii i można je wdrożyć bez uczenia maszynowego. Druga szacuje pozostały okres eksploatacji lub prawdopodobieństwo awarii w danym horyzoncie czasowym i wymaga udokumentowanej historii degradacji. Wiele programów zapowiada to drugie, wdrażając w rzeczywistości to pierwsze, po czym stwierdza, że obiecana wartość nie nadchodzi. Precyzyjne określenie, gdzie organizacja się znajduje, pozwala uniknąć tego nieporozumienia.

Diagnoza dojrzałości nie stawia pytania w sposób binarny. Nie pyta, czy stosują Państwo utrzymanie predykcyjne, lecz na jakim poziomie opanowane jest każde ogniwo, dla jakich aktywów, i jakie konkretne działanie pozwala przejść na poziom wyższy. Zakład może być zaawansowany w zakresie instrumentacji, a słaby w wykorzystaniu wyników przez zespoły terenowe. Wynik wg obszaru tematycznego ujawnia tę asymetrię, luka względem celu generuje plan działania, a SI grupuje te działania w priorytetową mapę drogową.

Model referencyjny jest gotowy do użycia i dostosowuje się do Państwa parku maszynowego. SI dostosowuje obszary tematyczne, pytania i poziomy do Państwa branży, proces ciągły, produkcja dyskretna, energetyka czy transport, lub buduje wersję na podstawie Państwa własnych dokumentów: polityki utrzymania, planów konserwacji zapobiegawczej, nomenklatury aktywów krytycznych.